Του Βασίλη Βασιλόπουλου*

Η σημαντικότερη στιγμή για το μήνυμα είναι όταν αυτό φτάνει στον στοχευμένο δέκτη του χωρίς αλλοιώσεις από το εξωτερικό περιβάλλον. Αν η παραδοχή αυτή θεωρηθεί ως η πρώτη απαίτηση σε ένα σύνολο αυστηρών διαδικασιών, που θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε μια κλίμακα αυτό που συμβαίνει σήμερα?

Ρεπορτάζ για τη φρίκη που σκορπίζει ο φονταμενταλισμός, ή για την οδύνη που προκαλεί ο ξεριζωμός εκατομμυρίων ανθρώπων από τις εστίες τους, μπορεί να πλαισιώνεται (ανάλογα με την google ή τα banners) από διαφήμιση για καταναλωτικά αγαθά! Σκεφτείτε διαφήμιση διακοπών στα ελληνικά νησιά με ιστιοπλοϊκό και δίπλα του φωτογραφία πνιγμένου πρόσφυγα δίπλα σε ναυαγισμένο σκάφος.

Δείτε εδώ από το adweek ορισμένα παραδείγματα αποτυχίας το 2014 

http://www.adweek.com/adfreak/13-biggest-brand-fails-2014-161978

Ακόμη και εάν δεν είναι δίπλα του αλλά σε άλλη σελίδα, ακόμη και εάν η διαφήμιση είναι στην home page και το σχετικό περιεχόμενο «θαμμένο», όταν συναντηθεί το μήνυμα και η είδηση, είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει και το ναυάγιο του marketer ίσως και του brand.

Μπορεί όμως αυτά τα προϊόντα να μείνουν ανεπηρέαστα από το context που συγκροτεί η σημερινή πραγματικότητα? Δεν θίγεται άμεσα η ίδια η ταυτότητά τους στην αγορά όταν εκτίθενται παράλληλα με περιεχόμενο που προκαλεί εντελώς διαφορετικά συναισθήματα?

Προκαλούν γέλιο τα λάθη στην επιλογή placement αλλά ο διαφημιζόμενος δεν αντέχει να τα βλέπει

http://www.boredpanda.com/worst-advertising-placement-fails/

Αυτό συμβαίνει συνεχώς στα clickbait news sites στη χώρα μας.

Ωστόσο, ο διαφημιζόμενος, έχει αρχίσει να αλλάζει γνώμη για το εάν η διαφήμιση συνιστά επένδυση ή δαπάνη (έστω και αν εκπίπτει). Δεν φαίνεται διατεθειμένος να πετάξει άλλα χρήματα για καμπάνιες που πάνε στον βυθό ή για τεχνικές που επίσης ναυαγούν μαζί με την αναμενόμενη (επιστροφή από την επένδυση) ROI.

Ο διαφημιζόμενος γίνεται πλέον απαιτητικός; Πολλοί άνθρωποι της αγοράς λένε ότι η συμπεριφορά του αλλάζει και γίνεται απαιτητικότερος. Δεν συμβιβάζεται με την τετριμμένη λογική των eyeballs και του click. Απαιτεί περιεχόμενο. Θέλει ιστορίες. Επιζητεί σχετικό περιεχόμενο. Αναζητεί μοντέρνους τρόπους να μιλήσει απευθείας στον χρήστη – καταναλωτή. Θέλει να βρει λύσεις μέσα από το content marketing. Πληρώνει ακριβά για το branded content. Εστιάζει στις διανομές αυτής της πληροφορίας (της δικής του πληροφορίας που καθιστά κάθε μέσο που τη φιλοξενεί owned medium) στα social media.

Όλα δείχνουν ότι μια και ο χρήστης είναι έτοιμος να καταναλώσει πληροφορίες και ο παραγωγός να τις παράξει, η μόνη περίπτωση να μην πετύχει η επόμενη μέρα να είναι καλύτερη για τα brands και τα media, είναι να λείπει η ΠΟΙΟΤΗΤΑ!

Στο προϊόν, το περιεχόμενο, την καμπάνια, το ΜΜΕ… Με ποιοτικούς κανόνες και κώδικες δεοντολογίας και επικοινωνίας η πλημμυρίδα περιεχομένου δεν θα γίνει ποτέ κίνδυνος, αλλά πλεονέκτημα!

* O κ. Βασιλόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου “Ποιοτικά πρότυπα στα Μ.Μ.Ε. Έχουν νόημα;”